ilme'k'ilme'k'elime

Ne kadar da iyi bilirdim kendimi. Ne kadar da en iyisi. Ne iyiyim şimdi ne kötü.  Hem iyiyim hem kötü. Garip bir eşikteyim bilinmezliğin tuhaf bekleyişlerinde. Icimdeki duygular kelimelere dökülebilir değil. Olsun, bişi olmaz bişi olmaz.. ne olur ne olmaz… Niyetim güzel ahlakı tamamlamak üzere gönderildim diyen Resulü Ekrem’e hayranlığımın kalbime 1000 watt enerji sağlaması.…

Nasıl oldun? diye bir mesaj geldi dünyanın bir ucundan, taa Amerika’lardan. Okyanus ötesinden gelen bu ses, kalbindeki denizi coşturdu Piraye’nin. Arkadaşı Hasibe, 9 gün önce kaybettiği kedisinin üzüntüsünü yaşayan arkadaşını merak etmişti. Sesini duyamasa da, aradaki saat farkından ötürü arayamasa da, “nasıl oldun?” mesajı ile sırtını sıvazlamak istemişti belli ki. Piraye, güzel arkadaşından aldığı bu…

Ah Dünyacığım, Bugün o gün oldu. Güneş bir tur daha attı  tur dağının etrafında. Sefere çıkanın seferini tamamlayınca hissedebileceği sessiz duruş. O kadar sessiz ki ancak kalbinde duyabileceğin  feryatların acı haykırışları. Hem burda kulağımın tam içinde ‘yavrum, yavrum’ deyişin… hem karanlık bir sessizlik.. Özlüyorum babannişim. Gözümde gözünü görmek istediğimde sarılıyorum uykuya. Yoksun burda. Ve varsın…

Bazen hayat teklifini kıymetli, şahsi bir yerden duyurur. Öyle bir çarpışma anıdır ki o an, hayatı ‘anı’ olarak anlamlandırmak için hayati bir önemde olur. Hayatın teklifini duyan iki kişi için bir arada olmak üzere türlü sebepler vardır, bu kolaydır. Ne ki bazen de bir arada olmamaları için türlü olumsuzluklar vardır ancak o kişiler DİĞERLERİNE göre…

Bazen sana da oluyor mu?Tanıdım dediğin kişiler, arkadaşların…birden tanınmaz olur. Hatta görünmez olur ve hatta gözüne görünmemek için kaçacak delik aradıkları olur. Olur da olur…Olmayan nedir biliyor musun ? O birlikte kahve içtiğin, aynı şeye üzülüp, aynı şeye güldüğün, aynı fikri savunup, aynı dertlerin yollarından birlikte yürüdüğün(ü düşündüğün) arkadaş’lar-ın, senden yürüttükleri ile yürürler. Var iken…

Bir kedi gördü sokağın sonunda Ayşe. O kediyi gören başka gözleri aradı gözleri. Göremedi. Kediyi kedi gibi, göreni gördüğü gibi, olanı olduğu gibi anlamayı bilemedi. Son zamanlarda içini acıtan olayların oluş hali, manadan yoksun bir acizlikle bozulmuş yemek gibi kokuyordu burnuna. Yüzünü ekşitti ve elindeki kahveyi masaya bıraktı. Kime göre, kimine göre, göz göre göre,…

Gün doğar da insan doğamaz bazen.O gece sabah olmaz.O öyle bir ruh depremleridir ki, kendi yalanların yüzüne çarpar da o enkazın altında kalıverirsin.Kelimeler boğazında düğmelenir. Birbirine yanlış ilmiklenmiş bir yelegin düğmeleri gibi, birbirine sımsıkı kenetlenir de yanlışını göremez.Göremediği için mi bilemez, Bilemediği için mi göremez bilemem. Sadece üşüdüğünde hisseder ki düğümlenmiş birşeyler, biryerlerde, bir şekilde.…

“Bir hayâli yerdesinSen arada perdesinHak sende sen nerdesinCevap nedir suale” Mihrabi Görünenin ardında. Görene ne? Köre ne? Bu bir astrolojik ilhamla yazılan yazıdır. 8 kasım 2022de Ay güneş karşıtlığını 16 derece Boğa’da ve an’da tam kanlı ay tutulması soslu, 4-10 aksında bir dolun-ay deneyimledik. Bu dolma haline kuzey-güney ay düğümler de eşlik ettiği için, bu…

25 10.2022 (11.58-16.02) de deneyimleyeceğimiz güneş tutulması, önümüzdeki 6 aylık süreçte iyiliklere güzelliklere yer açsın. Kendi merkezimizde ve kararlarımızın sorumluluğunu alarak ilerlemek kolaylaşsın. Seçimlerimiz huzur versin, huzurla ve eminlikle ilerlemek için güneş tutulması ve akabindeki ay tutulmasının ışığı yolumuzu aydınlatsın. Ay tutuluyor, güneş tutuluyor. Boynumuz tutuluyor, sırtımız tutuluyor. İlla ki kin tutulmasın.Bırakalım, tuttuğumuz kin açılsın……

Mugayir kelimesi, bir çiçek olsa ne olurdu? Kara kışın beyaz gömleği, ince de olsa iç göstermez. Aksine iç ısıtır. Sımsıcak yapar. Omuzları büyütür, öyle ki insana karşısına çıkan her şeyi taşıyacak yer açar o omuzlarda. Sanki bir çiçek gibi açar usulca ve kendiliğinden. Aykırı (mugayir) çiçektir orda biten. Kar-delen… Omuzlarda açan bu çiçek, adeta görünmeyeni…

Olumsuz duyguyu olumlu ile devşirmek ne kadar mümkün? Hayat, bu sorunun cevabını bildiğimiz yerlerden değil de, bilmediğimiz yerlerden deneyimleterek veriyor. İnsan büyük tramvalardan sonra kederi de, yası da başkasına bulaş(tır)madan yaşarken sevinci de edebince tadarken, bildiği dünyanın sonuna geldiğini farkedebilir. Oysa ki #OsmanKemalli babanın dediği gibi “nihayet sandığın bil ki bidayettir(başlangıç) sana”.İşte bu kıyametin sonunda yeni…

Bu bir astrolojik ilhamlı yazıdır. Baştan uyarayım😇 Olmuş olanın olmakta olana nispet yapar gibi olduğu anlar vardır. Canın birşey yemek, içmek, de’mek istemez. Umurun kaçmıştır bi’kere. Susmanın susamaya benzer hali gibi döndürüp dur(dur)ursun içinin konuşan yerlerini sessizce. Konuş(ul)’anlara kulak veresin de gelmez. Eh basanlar basmıştır bir kere. Basıp gidesin gelir ama ‘sorumluluklar yalanı’ seni yutar,…

Öyle anlar olur ki, kendini anlayamazsın. Neyi niye yaptığının niyeti görünür değildir. Alır başını gider “ondan sonra” olanlar. Sana düşen bir “olanlar olmuş” betimlemesidir. Zira k’alıverirsin, düşe’yazdığın hayallerin üstüne yıkılırken…İşte öyle anlar gelir ki, için dışına zulm etmeye başladığında, hayalinin yezidi (arzu, istek, kin, şehvet, şiddet, gurur, kaygı vb.) çoktan çekmiştir kılıcı, almak üzere Hüseyni…

Bu bahçe, çiçekler, bilezikler ve parmağımdaki kına…Bana güzel hatırlatıcılar: Bu dünyada ‘rahat yok’ amma velakin ‘ölüm var’; kimseyi kına’ma. Kınama hali geliverince onu kınına geri bırak. Geçtiğimiz yıl bugünler, rahmetli banannem yoğun bakımda idi. Hep dua ettiğin gibi “2 gün yatak 3.sü gün toprak” derdin, nasıl istiyorsan öyle olsun dedim. Geçiş kapılarından geçmek istiyorsan babannem,…

Efendim bugün başıma gelenleri anlatmak için oturdum yazıyorum. Sabah erken saatte uyanıp kahvaltıyı hazırlamaya koyuldum. Bir de ne göreyim bir tane yumurta kalmış. Çocuklar huysuzluk ederler şimdi diye düşünüp peynir kasesini açtım. Ohoo çoktan dibini görmüş minik sıçanlar. Gece kalkıp buzdolabına dadanmışlar herhalde. Ah gidiler… Masaya eni konu 2 zeytin 1 ekmek bıraktım. İçim rahat…

Yaşlanıyoruz ama böyle de güzel…Beyaz saçlarımı seviyorum mesela. Harikalar…Bana kendimi oldukça iyi hissettiriyor. Yüzümdeki lekeler, çizgiler…Hepsi birbirinden güzel. İyi ki… Kendimi kendime getiriyor. Çizgilerden yürüyorum kendime. Kendimi kaybedip kaybedip buluyorum.Kendimi saklamıyor, bizzat ebeliyorum. Neye ihtiyaç duyduğumu el yordamıyla değil, gözlemleyerek keşfediyorum. Kendimi gözetiyorum, kolluyorum. Kendimin sırtını sıvazlıyorum, güvenini kazanıyorum.Duygusal güvenliğimi yeniden inşa ediyorum.Kendimle barışıyorum.Duygularımı tanıyorum.Duygularım…

Artık zaaflarını çöz kadın! Gör kendini! Duy sesini, içini. Ruhun biliyor ne istediğini. Şaşkınlığın farkedişinde gizli. Kağıda karaladığın, ruhunun eseri…Toprakla, ilimle, sanatla doy…Sen, sen olabilirsin bunca sığlığın ve sıkışmışlığın içinde derine daha derine yüzerken…Ötelerde arama ötesini. “Yer yüzü sana boyun eğdirilmiş” (Lokman, 20) ayetinin muhatabı in(s)an’an olarak sen hala isyanda mısın?  Nasıl el üstünde tutulduğunun,…

Bu bir astrolojik ilhamlı yazıdır, baştan uyarayım:)) “Dostluk sevdiğimiz insanı yargılamadan ve bir talepte bulunmadan kalpte tutmaktır. Dostluk tutunmaktır, hatırda tutmak ve hatır tutmaktır. Vefa özensiz ve darmadağınık bir dünyada paha biçilmez bir değerdir.” diyor Kemal Sayar. Benim için dostluk hayatın teklifini duymakla yakından ilişkili. Dostun sesi Ahmet, Mehmet, Firuze edasında duyuluyor. Hani bir Moğollar şarkısı var,…

16 mayıs 2022’de, akrep enerjisinde 26 derecede Kanlı Dolunay gerçekleşti. Akrep-Boğa aksında gerçekleşen/gerçekleşecek olan tutulmaların konusu, burçların kendilerine has enerjileri ve tuttukları ev alanlarından ötürü pek keyifli değil bu sene. Lakin bu tutulmada ay ayrı kanadı, beyni olduğu için manyetik etki alan ve dünya üzerinde yaşayan her canlı ayrı kanadı. O gün, 26 derece akrepde dolan…

Hiç anlayamadı. Olanlar bir anda olmuştu. Öyle ya olacak olan oluyordu ve bazen izleyici bırakıyordu hayat seni. Ona da öyle olmuştu o gün marketten dönerken. Karnındaki kelebeklerin özgürce uçuştuğu vakitleri anımsamak için kendisini zorladı Handan. “Ne güzel bir takımdık” diye düşündü. Rüya gibi geçen yıllar. Şahane bir adamdı Harun.  Güzel seviyordu. Bitmeyen şükürlerle taçlanmış eşsiz…

Günümüz insanı için ne kadar değerlidir rüyasını hatırlaması ve oradaki sembolleri okuması. Rüyada tesiri açılan herşey şahane bir yol göstericidir. Bugün Jung’dan, Freud’a, Mustafa Merter’den Meltem Reyhan’a konuyla yakından ilgilenen uzmanlar, rüyalar ve bize anlattıkları ile hemhal olma sırrının, dokuz yüz katlı insanı hâl ile sari olmaya teşvik ettiğini söylüyor. Kişinin kendi rüyasını okuması dünyaya…

Kafasında binbir düşünce ile çevirdi arabanın kontağını. Araba hareket ettikçe hızla akıyordu düşünceler…Nerden gelmişti bu şehire, acaba alışabilecek miydi yeni işine? Sırası  mıydı sanki böylesi büyük bir değişimin? “Herkes iş arıyor, sen iş beğenmiyorsun be Orhan!” O sırada kırmızı ışık yandı. Dikkatini trafik lambasına son anda verdiği için, dikiz aynasından arkasını kollayarak frene bastı. Yaya…

Rüyamda eski bir şehrin sokaklarında yürüyorum. Ayaklarıma taşlar batıyor. İnsanların hepsi bana doğru yürüyor, bir tek ben onlara karşı ve üzerime gelen kalabalığa göğüs gerer gibi yürüyorum.  Sokaklar turistik hediye satan küçük dükkanlarla dolu. Birisini arar gibi her dükkana göz atıyorum. O esnada tarihi bir cami görüp içeri giriyorum. Kapıdan girer girmez, babannemin beni büyüttüğü…

Bugün ne zamandır ertelediğim ütü işini bitireceğim. Ama hiç yataktan kalkasım yok, sen otur otur koskoca haftasonu tatilini, hem de mis gibi bahar günlerini yazlık-kışlık ayırmakla uğraş…Neyse yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik Aylincim, hadi kalk. Bugünü ütü günü ilan ettim. Dağ gibi bir yığın… Her sene bu kıyafetleri ütüleyip dolaba tıkıyorsun, üstelik hiç giymeden, aşk olsun…

Takvimler 1 Mayıs 2022, Şeker Bayramından 1 gün öncesi, gökler Şeker gibi bir sahneyi takdim ediyor. Burası, astrolojik teknik kısım:)) Oğlak enerjisinde toprak elementinde 4.evde bir pluto, balık enerjisinde ve su elementinde 6.evde Neptün Venüs ve Jüpiter kavuşumu ve yine boğa enerjisinde toprak elementinde bir uranus, ay ve güneş kavuşumu. Ay ve kuzeyay düğümü 8.evde…

İnsan kendini önceleyemeyen, bireyselliğinin ardındaki özgeliğini farkedemeyen bir yaratılıştadır. Bu nedenledir ki yaşadığı sorunlarda içinde bulunduğu duygu durumunun başat sorumlusunu karşıdaki kişide, olayda ve illede hep ötede aramaya meyyaldir. Yaşadığı toplumun oluşturduğu değer yargılarını sistemine daha doğduğu andan itibaren alan ve karşılaştığı olaylarda da değerlerini yargılarla oluşturmaya meftun insan, toplum içinde birey olma yolculuğunda  kendisini…

İnsanların yaptıkları takvimler 30 Nisan 2022’yi gösterdiğinde, eskilerin bayramdan 2 gün öncesini isimlendirdikleri hali ile Şerife günü, gökler boğa enerjisinde bir Güneş tutulması ile şerefleniyor.  Toprak enerjisinde gerçekleşen bu yeni ay için güneş’in ve ay’ın dansına 166 yılda olan bir mucize de ritm tutuyor.  Orkestrada, su enerjisinde, balık titreşiminde Neptün, Jüpiter, Venüs ve Mars bulunuyor.…

Kurak bir yaz günüydü. Güneş şiddetini iyice artırmıştı. Gökhan yüzünü gökyüzüne çevirdi. Bir damla yağmur izi aradı bulutlarda. Çocukluğundan beri ne zaman masmavi berrak gökyüzü olsa bir damla yağmur yağdıracak bulut çağırırdı. Bugün de öyle yaptı. Gözlerinden akamayan yaşların gökyüzünden yağması için yüzünü yukarı çevirdi. Çocukluğundaki gibi gözlerini kısıp güneşe baktı önce. Kaşlarını çatıyor gibi…

Rüya, güneş gözlüğünü saçlarına doğru çektiğinde, elindeki uçak biletine takıldı gözü. Biletteki tarihi gördüğünde, zamanın kendisini hoyratça içine çektiği bir an’a gidiverdi. Zihninin derinliklerindeki duvara çerçeveletip asılmış-o- 22 Nisan… Sol dirseğini koltuğun tutamacına yaslayıp elini çenesine yerleştirdi. Gözlerini cama çevirip, aşağıdaki manzaranın giderek küçülmesi gibi kendini ölçekledi ve zihnindeki o anıya bırakıverdi. O gün, ortaokul müsameresi…

Kemal 30’larının son demlerindeydi. Odasında oturmuş derin düşüncelere dalmıştı. Masası da zihni gibi karışıktı. Her yerde kitaplar ve sınav kağıtları vardı. O  gün gerçekten canı çok sıkılıyordu. Masanın üzerinde dirseklerini koyabileceği bir boşluk bulmaya çalıştı. Başını ellerinin arasına alıp “yolun yarısını geçtin şair!” dedi ve göz yaşlarını silmek için gözlüklerini masaya bıraktı. O olsaydı yanında…

Baharın gönlünden kopmuş bir öğle vaktiydi. Kuşlar, ahenkli bir orkestradan rol çalarcasına kulakları şenlendiriyordu. Kirazlar çiçeğe durmuştu. Güneş, insanın içini ısıtıyordu. Ne ki, güneş Şirin’in içine değmiyordu. Göğsünde çırpınan kuşun çaresizliğinden etraftakilerin senfonisini duyamıyor, kafası verdiği karardan ötürü hiç de serin hissetirmiyordu. Sonunda bir karara varıp, karalar bağlamıştı. Şimdi kendini ikna etmek ister gibi -içine…

Yusuf, ne zamandır elinde tuttuğu çocukluğuna dair fotoğraftaki ayrıntılara dikkat kesilmişti. Kenarları kıvrılmış, hafif yıpranmış resme baktıkça, biraz hüzün, biraz umut, biraz kaygı, biraz neşe rüzgarları, ufak ufak dokunuyordu kalbine. Anadolu mimarisinde inşa edilmiş evin, tatlı kireç kokan cumbasındaki camından bakan, sırtı Yusuf’a; yüzü umuda dönük 3- 4 yaşlarında küçük bir çocuk vardı orda. Nenesinin ördüğü…

Bazen bi’ şeyler olur…İnsan, ser’i-ne taç ettiği durumlar ile ilgili iç dünyasında bir genişlik, bir serinlik hisseder. Bu Durumun neticesinde oluşan Duygu, insanın canına temas ettiğinde, beynindeki Düşünce noktası tıpkı üzerine bir büyüteç konmuşcasına genişleyip Dua mekanizmasını çalıştırır ve böylece bir noktadan hareketle, kişi önce söz ile sonra hâl ile Davranışa dönüşen oyun bahçesi içinde…

O kadar var’dım ki…V’arsızlık yaptığımın dahi farkına varamadım. O kadar yok olayım ki…yokluktaki varlığı, varlıktaki birliği, birlikteki sağlığı, sağlıktaki diriliği, dirilikteki azlığı, azlıktaki bereketi ve azınlıktaki ekseriyeti……. sade ve serin bir yerden farkedebilenlerden olayım talebimce, rızam dahilinde. Bu dünya gezegeni içinde kendine ev sahibi ve duygularına kiracı olarak.. Fark’etTerk’et.Hâl’et.He-lâl’et.Kendiliğinden, hesapsız ve görünmez bir T’icar’et.

Zarif bir merak düşerse kişinin yürek kalıbına,İşi yok artık zihninin zeminine düşü’şen sanrılarla. Varlığın özü ile ilgili ateşi harladıkça heyecanı,Canının toprağına can damlar. O nazik ışıktan azade ise yürek,Vücuda sadece anlık kan servisi yapar. Canlı mısın? Kanlı mısın? An’lı mısın? “Şiirle alay eden gafillere söyle: Benlik gidince söylenen şiire varidât derler.” Osman Kemali, İrfan Sızıntıları, s.127

Oku dendi ona.O da yeltendi oku’maya.Okudukça mayaladığı şey o’yalan-maya bin vesile hesaplardı oysa. Yapay zekanın önüne döktüğü algoritmalar ile yönlendirildigi kafa kapatan hesapların, aklından geçirdiğini buz gibi önüne getirmesine mi şaşırsa, şaşırdığını normal mi karşılaşasa bilemedi çoğu zaman… Kendi vicdanını hesaba çekecek olmanın verdiği huzursuzluğun zuhuratı ile kafasını karıştırmaya, başka hayatlara ziyadesiyle karışmaya devam etti.…

Lütfen hatırla… Hakikatin bağrında baskı yerine uyum var. Cazibesi burda o merhametli muhabbet bağının. Teklif ve güzellikle olmayan bir şeyi dayatma yoluyla ilka etmeye çalışmak namümkün. Çok sıkıştığında sor, Hz Muhammed olsa nasıl yapardı? Gözlerinde korkmuş bir Ebubekir olsa da içinde ‘la tahzen’ diyen bilinç bir şekilde sana yine bildirir, ferahlatır.

Soğuk bir kış ikindisiydi. Süreyya, heyecanla beklediği haberin sonucunu almak ister gibi hevesli bir şekilde, çalan zilin ucundaki sese odaklandı. Çoktandır bir karara varmıştı. Annesinin ona inandigi gibi inanıyordu kararının kararlılığına. Kabul ettiğini oldurmaktansa olanı kabul etmeye açacaktı gönlünü. Çünkü artık yenildiğini kabul ettiği kadar bıraktığının ve bıraktığı kadar yenilendiğinin mucizesine inanıyordu. Tıpkı bir sinema…

Ahmet, hiç hesapta yokken getirildiği bu evde ne işi olduğunu düşünüyordu. Ne ne konuşulduğunu anlamaya gönlünü bırakabiliyor ne de kendi sessizliğini bozmaya yelteniyordu. Sade ve sakin bir hal içinde gülümsüyordu. Bu insanlar yakında yeni dünyasının baş rol oyuncuları olacaktı. Belki kendisi de bu dile aşina olacaktı. Ama şuan bir telefon gelse görüşemeyeceğinin sızısı sarmıştı içini.…

Etrafa ve eşrafa kulak kesilirsek, duyacağımız şey bila şek başa’ram’adın olacak. Oysa ki, tam ‘ram’ olunacak şey “En azından denedim.” hali. Bu nedenle kendi önünden çekil de, peşinen kendi peşinde dur. Ne demiş atalar…“Sen doğru dur kulum, eğri kendini belli eder.” #KeşfedinceKeyifliZamanlaRandevu “Kuşkusuz o saat gelecektir. Onda kuşku yoktur. Ve Allah, kabirlerde olanları diriltecektir.” (Hacc,…

Daha çok yürü ve yaklaş Kendine..kazdıkça az’alan, azaldıkça artan bir derinlikle şenlendir keyfini..Yürüdüğün yolun kara’nlığını değil, o yolda yürümenin kararlılığını hatırlatsın sana şenlendirdiğin gönlün…Ve nimet bil yaz’gının kara dehlizlerini..çünkü saçın degil, gözün kara’sına benzer yaz’gının kara’an’lık mevsimi…Ve sen o mevsimi her dem yaşayanları tam gözünden tanırsın.. “Allah, iman edenlerin velisidir. Onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır.” Bakara,…

Yuvandasın.Kabuklarının altında gizlediğin ne var?Çıkar terliklerini, ceketini, etiketini, maskeni. inanç kalıpları doğrultusunda ağzımızdan çıkıyor kelimeler… Ve bir duygu oluşturuyor vücut kimyamız hormonlar aracılığıyla. Kelimeleri,Duyguları,Düşünceleri,Olayları,Kişileri,Hal’i ve kal’iard arda diz-elemek-le olsaydı şiir,İnsan cehenneminde yanmazdı cayir cayir

Kalp az konuşur, öz söyler. Kelimeleri uzatansa zihin. Soru’N ne? Daha soru zihninde dürülüp tamam olmadan, cevap Kalpten dupduru tam’lanır gelir. Çünkü o hep orada durup duru.Hadi sor… “Şuan neye ihtiyacım var?”Ve cevabı duym’az’dan gelmeyi bırakıver. Mucize Kaşifi (@mucizekasifi) Nunu’dan güzel bir duayla ihtiyacıma ihtiyatla yaklaştım.”Dilerim Allah, seni ne kadar çok sevdiğini somut olarak göstersin.…

Yeni ay zamanları, güneş ile ay kavuşumdadır. Ortam da karanlık olduğu için içimizin en kararmış duygularını biraz daha fazla ya da daha farklı bir fazda hissedebiliriz . Bu yeni ayın diğerlerinden bir farkı, balık enerjisinde olduğundan hissettiklerimizin sonsuza dek süreceği gibi içsel bir kaosa daveti olabilir. Kişi, duygularının hızlı dünyasında yaşamayı bıraktığı ölçüde özgür, duygusal…

Kişi kendisiyle beraberken dahi gölgesinin tentesinde. Bilincinin idrak ettirdiklerini kendisinin (edindiği çakma benliği=dağ=ego)sayesinde (saye=gölge) ağırl’ayıp duruyor. Gerçekliğine uyumanın, kendi sanrılarına kanmanın alameti: Başkasını ayıp’la’mak / Ayıpları Başkasında ayıklamak. Ne güzel ki balık enerjisinde yeni ay görünümlü 12 yılda bir olabilen Jübiter-Güneş kavuşumlu transit etki ile beyinlerimiz formatlanıyor. Yine kendimiz sayesinde 😊 #astrolojitalebesiyim Gölgelerimize Musa bilincinden selam.Büyümeye…

Zamana bıraktığın neyi zaman sana bıraktı?Katlan’arak aralamadı mı hüznün, güzel yüzündeki perdeyi?O perde ki kaç bohça deştirdi…Devşirmek için içinin deli melodisini.İçin için, delilik için, melodiN içinSöyle şimdi…Zamana bıraktığın neyi zaman sana bıraktı? “(…)Süt içtim acım hafiflesin diye Çikolata yedim bir köşeye çekilip Zehrimi alsın diye Sizin hiç bilmediğiniz, bilmeyeceğiniz İlahiler öğrendim. Siz zehir nedir bilmezsiniz…

Basitin içindeki bileşik’liğiSürüncemenin içindeki sürec’i Temasın içindeki tema’yıKarmaşanın içindeki temaşa’yı Düzmece değil dümdüz bir mantık ile en Basitinden ve kendiliğinden ve olduğu yerden, olduğu kadarıyla,Düz’le(n)mek, görebilmek, yaşayabilmek, düşünebilmek nasıl olurdu? Bu düpedüz çılgınlık olurdu diyor içim. 😀 Her ne kadar böyle düşünsem de, düşüncenin düzü, duyguya-o- da davranışa ve nihayet hâle dönüşünce çıkabilirim düze. Aksi,…

Yusufun düştüğü kuyular…Hem hepimize yakın hem uzak. Aynada gördüğün suretin kaş değil,Kaynaktan su içmek sureti aşmak değil,İzanın izahı yaş değil,Sorulur mu ayrılığın acısı kanayana,Sus’a-YANA su vermek iş değil…Kan’AYANLA kaynaşmak bu alemde boş değil. O kuyuya düşmeden önce o güzelliği kendisinde yansıtan aynada kullanılan kum, mısır çöllerinden mi bilinmez. Ne ki aynanın arkasındaki “sır” her’an heryerde…

Derler ki tersten yaşanır bu dünya…öyledir der geçersin evvela…Tersten mi yoksa dersten mi diye düşünürken…Anlarsın ki yutmuşsun kırmızı hapı. O hapın açtığı kapıyla apansız uyanırsın kendi rüyaNın paralelliğine… Canımın canı sor hadi şimdi “Cam mı önce kırıldı? Taşı mı sonra attım?” (#Enfal,17) İnsan zihni ne kadar da kurnaz kendine kurduğu tuzağın uzak paradoksluğunda. Bu nedenle…

Ben bir düş’tüm an’da,‘Rüya Gören’in rüyasında. O beni An’da andıkça,Çıktım in san’dığım an’dan anında. Çıktım çıkmasına da…Tende tepindikçe İsmail misali… Dehr’de Zem Zem oldu an.Ordan doğdu zaman. Doğdu zamanda insan amaUnuttu el’an, kalmadı izan m’izan Neresi doğu neresi batı?Neresi m’ek-an? Ve Ekledi n’isyanındaki unutuşa yeni bir s’an.Maksat bu ya öyle ya da böyle o(yalan). Oya’lanmaktan…

Psikanalist yazar Marion Woodman’ın “Leaving My Father’s House” kitabından bir bölüm paylaştı bu sabah, hocam @aslindangelenler “When I see you with my X-ray eyes, you are released into your essence. Do you want essence or illusion?” “Sana x-ray gibi delip geçen gözlerimle nazar ettiğimde, seni özüne açıyorum. Özü mü istiyorsun yoksa illüzyonu mu?” Kanatimce, kendi…

Yolun hep aynı Meydana çıktığını bilsen,Yola mı kızarsın, Meydana mı?Birşeyin sonuna gelip gelip yeniden başladığını bilsen…Harab mı edersin meydanı?Muhareben meydansız mı olur?”Dün doğdum bugün ölürem/Ölen gelsin, işte Meydan” demiş bir insan-ı kâmil.Orijinal bir takım yıldızı olan kova çağını deneyimlemekte iken; Satürn (=insan-ı kâmil) öğretilerine kulak vermeye, akıllı (oğlak) ve akıl dışı/sıra dışı (kova) olmaya ne…

Yoldaş’a bir ser verdiğindeO da,Yol’a Ser’diği k’ilim-de seni ağırlıyor. Binlerce şükür ❤

“Bazıları varlığıyla, Bazıları yokluğuyla alan açıyor.” demişti hocam Aslınur bir derste @aslindangelenler  İyinin ve kötünün ötesinde,Var ile yok arasında,Aslı ile gölgesi rotasında,La ve illa ortasında,Bir “es” verdiğimizde; yankılanan s’es: “Şimdiye değin yarım kala/çeyrek geçe hallerimize yama bulup yarımyamalaklığımızı kapatma çabalarımızda beyhude dilemmaların hayalperest izleri var eser’cim” diye fısıldıyor. ❤️ten sev!giler…

San kiSendeOnda fazla gördüğünden eksik,Eksik gördüğünden de faz/lasıyla yok. Sanma kiSen deGörüyorsun kendinde hak,bir eksiğiNden dolayı bir fazlası olmayı. Bil kiAnlayana hayli fazlaAnlamayana ziyadesiyle eksik görünürsün.

Sert olmak mı bizi güçlü kılar?Yoksa karıştırdık mı ikisini birbirine?Sert olmak kırılganlıkla musemma olduğu için midir ki, ibresi’ kibre kayan herşey özünde ziyadesiyle korkuludur?Sert ve Kırıcıydı kabul.Herşeye rağmen razıyım. Ve lakin tüm yumuşacık hallerin h’uyu’ma! dönüşmesi için benim sana uğramam lazımmış demekki. Teşekkür ederim.