ilme'k'ilme'k'elime

Yusufun düştüğü kuyular…Hem hepimize yakın hem uzak.

Aynada gördüğün suretin kaş değil,
Kaynaktan su içmek sureti aşmak değil,
İzanın izahı yaş değil,
Sorulur mu ayrılığın acısı kanayana,
Sus’a-YANA su vermek iş değil…
Kan’AYANLA kaynaşmak bu alemde boş değil.

O kuyuya düşmeden önce o güzelliği kendisinde yansıtan aynada kullanılan kum, mısır çöllerinden mi bilinmez. Ne ki aynanın arkasındaki “sır” her’an heryerde gördüğümüz aynadaki sır.

Evla olan sır’lı aynalara yansıyan sır’lı yüzleri görmek-ki o yüzler hep bir isme ayine 🙂

Isimler de resimler de esasen ayna’da Cânın ve dahi Cânanın görünmesine engel vecheler. İnsan, Şems’in aynasındaki isimden ve resimden yansıy-an-ın Vechullah olduğunun ne kadar farkında?

“Başını ne yana dönsen Vechullahı görürsün” (Bakara, 115)

Aynama/Aynana/Aynına/BakveAra!

#keşfedincekeyiflizamanlarandevu