Bu bahçe, çiçekler, bilezikler ve parmağımdaki kına…Bana güzel hatırlatıcılar: Bu dünyada ‘rahat yok’ amma velakin ‘ölüm var’; kimseyi kına’ma. Kınama hali geliverince onu kınına geri bırak.
Geçtiğimiz yıl bugünler, rahmetli banannem yoğun bakımda idi. Hep dua ettiğin gibi “2 gün yatak 3.sü gün toprak” derdin, nasıl istiyorsan öyle olsun dedim. Geçiş kapılarından geçmek istiyorsan babannem, geç dedim. 5 gün sonra Hakka yürüdü gül dalım.
Dostlar 1 yıl önceki halinizi düşünün. Şimdi ne kadar farklıyız. Yaşadığımız deneyimler bizi biz yapıyor. Kolay değil elbette ama zaten hiç birşey de bir günde olmuyor. Olan ise bir’anda oluyor. Biranda insan doğuyor, biranda ölüyor. Kimileri yokluğu ile kimileri varlığı ile alan tutuyor bizlere.
Kimilerinin yok’la-masına biranda alışmaya çabalıyoruz. Çabamız karşılıksız kalmıyor, şükür. Kendiliğinden olan şeylerin hayranıyız…Güzele, iyiye, iyiliğe, iyiliklere, iyiki öyle olmuştu’lara niyet edelim. En güzelini Bilene (kör bıçak misali-bilene bilene değil ama) teslimiz.
ilme'k'ilme'k'elime 
Yorum bırakın