Duramam diyorum, sen dur diyorsun.”
Ah Dünyacığım,
Bugün o gün oldu. Güneş bir tur daha attı tur dağının etrafında.
Sefere çıkanın seferini tamamlayınca hissedebileceği sessiz duruş. O kadar sessiz ki ancak kalbinde duyabileceğin feryatların acı haykırışları. Hem burda kulağımın tam içinde ‘yavrum, yavrum’ deyişin… hem karanlık bir sessizlik.. Özlüyorum babannişim. Gözümde gözünü görmek istediğimde sarılıyorum uykuya. Yoksun burda. Ve varsın rüyalarda.

Sevdiklerinizle vakit geçirin.
Vakit geçiyor çünkü.
Ama velakin Vakit geçmiyor.

Yorum bırakın