Psikanalist yazar Marion Woodman’ın “Leaving My Father’s House” kitabından bir bölüm paylaştı bu sabah, hocam @aslindangelenler
“When I see you with my X-ray eyes, you are released into your essence. Do you want essence or illusion?”
“Sana x-ray gibi delip geçen gözlerimle nazar ettiğimde, seni özüne açıyorum. Özü mü istiyorsun yoksa illüzyonu mu?”
Kanatimce, kendi ser’imi başıma taç ettiğim anların ilizyonu da, özü de güzel. Farkediyorum ki ben ilizyona daha meyyalim. Böylesi daha kolay bir yerden yakalıyor beni, “bu dünya hayatının oyun ve oyalanma” olduğu özü’ne.
Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden başka değildir! (En’âm,32/ Ankebût,64/ Muhammed,36/ Hadid, 20)
#keşfedincekeyiflizamanlarandevu
işte bu dünya…oyun alanı. Keyfince devam. Olanlar olmuş çünkü. Sadece neyi, neden, hangi duygular ve durumlar altında, hangi bilinçle yaptığımızı hatırlama oyunu. Koyver gitsin gönlünün şahidi ol, hatırla “hissetmek” oyunun en önemli kuralı.
Hülasa, denizin eseri gah köpük, gah kabuk..
Neticede izin kalmış ya da silinmiş önemli mi?
Kimisinin adımı, kimisinin soyadı-mı eser.
Şükür bugün de gün, dün olmadan dünle aynı olmadı.
“İki günü eşit olan zarardadır” hadisi kutsiye hürmetle…
Allah layıkıyla hürmet edebilmeyi edebimizce nasip eylesin.
ilme'k'ilme'k'elime 
Yorum bırakın